Świat pogranicza

Jest coś symbolicznego w obszarach zainteresowań badawczych Profesora Tadeusza Wasilewskiego. Zaczynał od szeroko rozumianej Słowiańszczyzny we wczesnym średniowieczu Rusi Kijowskiej, Polski pierwszych Piastów i obszaru bałkańskiego. Tych państw dotyczyły jego pierwsze prace. Szybko jednak zasygnalizował swe zainteresowanie Wielkim Księstwem Litewskim czasów nowożytnych (Pierwowzór sienkiewiczowskiego Kmicica, ) 959; biogram Mi chała Karola Haraburdy w Polskim słowniku biograficznym w 1961 r.; Testament Ostafiego Woffowicza z 1962 r.), by równie szybko przejść do dziejów cesarstwa bizantyńskiego. Wszystkim tym obszarom pozostał wierny przez całe swe dotychczasowe życie uczonego, chociaż w pewnych okresach w różnym stopniu preferował każdy z nich, dodając do tego w końcu także wydarzenia na Bałkanach w czasach najnowszych i średniowieczne dzieje Litwy. Zauważmy, że wszystko to są ziemie pozostające pod wpływem cywilizacji bizantyńskiej lub na jej styku z kulturą łacińską. Owa fascynacja tym obszarem Europy może wynikać z tradycji związków rodzinnych Profesora. Urodził się on bowiem jako najstarsze dziecko Stefana i Zeneidy Wołtowiczówny 8 kwietnia 1935 r. wWilnie, w stolicy byłego Wielkiego Księstwa Litewskiego, w którym współistnienie różnych kultur, wyznań i ras było czymś naturalnym od wielu wieków.