Diabeł to czarny pies

Nigdy nie chciałem rozsądnej śmierci - wyznaje Maros, węgierski korespondentwojenny, który na kartach książki Diabeł to czarny pies przemierza Afrykę i BliskiWschód. Pojawia się wszędzie tam, gdzie konflikt zbrojny nierozłącznie splata się zcodziennym życiem, a dotknięci tragedią ludzie tracą rozum, wiarę, wolę życia.Reporterski obiektyw Marosa zawsze jest bowiem wycelowany w jednostkę -doprowadzonego do obłędu żołnierza Legii Cudzoziemskiej, nastoletniegomęczennika, zrutyniałych pracowników organizacji humanitarnych, walczącego zprzesądem imama, pogodzoną ze śmiercią reporterkę, świątobliwego muzułmanina,który nagle wyrzeka się Boga... I w niego samego, w korespondenta wojennego,który stopniowo osuwa się w amoralność i apatię.Powstałe z połączenia faktów i fikcji opowieści zachwycają pełnokrwistym językiem,świetnie skrojoną fabułą i wyczuloną na szczegół narracją. Kto z nich przemawia Czy fikcyjny fotoreporter Maros Czy pisarz Sndor Jszbernyi A może po prostuczłowiek, który pewnego dnia ujrzał oblicze zła.