W poszukiwaniu podstaw libertarianizmu w perspektywie rothbardowskiej koncepcji własności

Odwołując się do pojęcia własności, zdefiniujemy libertarianizm w wąskim sensie jako stanowisko, którego fundament stanowi absolutne prawo własności oraz (i) na poziomie etycznym - doktryna prawa naturalnego; (ii) na poziomie ekonomicznym - teoria austriackiej szkoły ekonomicznej; (iii) na poziomie politycznym - XIX-wieczny anarchistyczny indywidualizm Lysandera Spoonera. Będziemy twierdzić, że te trzy połączone ze sobą tradycje - wraz z koncepcją absolutnego prawa własności - stanowią teoretyczną podstawę libertarianizmu w wąskim sensie. (Ze Wstępu) Libertarianizm w zdefiniowanym przez nas sensie jawi się jako doktryna, w której najpełniejszy rozwój człowieka nastąpi wtedy, gdy jego podstawę etyczną będzie stanowiło przekonanie o istnieniu natury ludzkiej i przysługującego każdemu człowiekowi prawa autowłasności; za fundament ekonomiczny przyjmie on pogląd mówiący, że jedynymi prawomocnymi podmiotami procesów rynkowych są jednostki (działające indywidualnie lub zbiorowo), kierujące się własnym - co nie znaczy egoistycznym czy materialnym - interesem, przejawiającym się w podejmowanych decyzjach, a tym samym w aktach preferencji, oraz - w wymiarze politycznym - jednostki działające w społecznościach i wspólnotach, w których władza jest dobrowolnie i świadomie wybierana, a akty agresji są skierowane wyłącznie wobec tych, którzy sami się takiej agresji uprzednio dopuścili.