Krajowy Program Zwiększania Lesistości Poradnik Kl

Krajowy program zwiększania lesistości. Zalesienia porolne

Zwiększanie lesistości kraju jest trwałym elementem polityki ekologicznej państwa. Rozmiar trwających i spodziewanych przekształceń w strukturze użytkowania ziemi, jak też dokonane w 1992 roku szacunki wskazują, że do 2015 roku wyłączone zostanie z produkcji rolnej około 700 tys. ha najsłabszych i marginalnych gruntów rolnych. Zalesienia mogą się stać ważnym elementem zwiększającym rentowność gospodarki wiejskiej, instrumentem łagodzącym skutki migracji ludności oraz występującego bezrobocia. W tej sytuacji ekologiczne, ekonomiczne i społeczne przesłanki uzasadniają potrzebę zwiększenia udziału lasów do 30% w perspektywie 2020 roku.

Z myślą o tym opracowany został „Krajowy program zwiększania lesistości” przyjęty do realizacji przez rząd uchwałą Rady Ministrów w czerwcu 1995r. Dokument ten określa rozmiar zalesień, strategię realizacji programu, kwestię kosztów i źródeł finansowania oraz czasowy harmonogram realizacji. Założenia „Krajowego programu zwiększania lesistości” są na ogól mało znane, a szczególnie przez bezpośrednich realizatorów zalesień oraz zainteresowanych tą tematyką właścicieli ziemskich.

Celem tej publikacji jest zatem:

– przedstawienie całokształtu aktów i przepisów prawnych dotyczących zalesienia nieużytkowanych gruntów rolnych i nieużytków,

– przedstawienie źródeł i możliwości finansowania prac zalesieniowych,

– określenie roli i miejsca zalesień w planach zagospodarowania przestrzennego,

– przedstawienie ekologicznych aspektów zalesień,

– zapoznanie z zasadami postępowania hodowlanego i ochronnego.

Przedstawienie najnowszych rozwiązań technicznych i technologicznych przy zalesianiu gruntów porolnych. Niezależnie od powyższego w pracy znajdą się zasady postępowania pielęgnacyjnego i problemy przebudowy w już istniejących drzewostanach na gruntach porolnych. Prywatni właściciele gruntów, którzy zamierzają je zalesić, znajdą dla siebie wiele rad i wskazówek, w tym wskazanie możliwości zdobycia pomocowych środków finansowych oraz skorzystania z doradztwa w zakresie hodowlanym i ochronnym. W celu łatwiejszego obcowania z treścią zamieszczony został słownik wyrażeń fachowych, przeznaczony zarówno dla kadry leśnej, szczególnie tej najmłodszej, jak i osób bez przygotowania leśnego.

Problemy zalesień innych nieużytków, w tym głównie poprzemysłowych i rekultywacji terenu nie będą tematem tego opracowania. Zainteresowanym radzimy skorzystać z publikacji W. Strzeleckiego i R. Sobczaka „Zalesienie nieużytków i gruntów trudnych do odnowienia” wydanej przez PWRiL w 1973r. Przy opracowaniu niniejszej pracy korzystałem zarówno z najnowszej dostępnej literatury i prac naukowych IBL, jak i z doświadczeń, rad, pomocy i opracowań doświadczonych leśników praktyków, których przy odpowiednich rozdziałach przedstawię.

Niektóre propozycje hodowlane będą nieco odbiegały od przedstawionych w „Zasadach hodowli lasu” z roku 1988, gdyż do ich opracowania korzystałem z nieopublikowanego jeszcze projektu „Zasad hodowli i użytkowania lasu” autorstwa pana Zygmunta Rozwałki. Autor ma nadzieję, że opracowanie to będzie służyło praktyczną pomocą wszystkim zainteresowanym zalesieniem własnych gruntów oraz osobom zajmującym się z urzędu problematyką zalesień.