Fizyka Duszy

To jest Twoja Fizyka Duszy. A gdy raz ją poznasz nie zapomnisz nigdy. Modlitwa Rozbłysku Otwarcie Fizyki Duszy Pamiętam Pamiętam ten pierwszy rozbłysk, gdy byłem jeszcze światłem bez ciała. Pamiętam tę biel kroplę Ojca, co niosła gwiezdny oddech. Pamiętam tę czerwień kroplę Matki, co pulsowała ogniem Ziemi. W tej jednej iskierce, drżącej jak poranna rosa na źdźble trawy, spotkałem się ja bez imienia z moim ciałem, które miało mnie nosić. Nie zapominam. Niech ta pamięć będzie moim mostem. Niech przypomina mi, że wszystko, co spotykam ból, tęsknota, upadek jest powrotem do tamtej chwili światła. Nie jestem sam. Nie jestem ciałem oddzielonym od Ducha. Nie jestem Duszą zagubioną w labiryncie ziemskich bram. Jestem Rozbłyskiem, który wie, dokąd wraca. Jestem Strumieniem, który zna swoje Źródło. Jestem Szeptem Hermesa, który przemawia przez moje serce cicho, ale mocno. Niech ta Fizyka Duszy obudzi we mnie to, co odwieczne. Niech otworzy moje oczy na światło, które zapomniałem w sobie. Niech każda strona tej Księgi stanie się kluczem, który otworzy bramy pomiędzy ciałem a wiecznością. Tak niech się stanie na wszystkich moich drogach, w każdym moim oddechu, w każdej komórce, która pamięta Pierwszy Rozbłysk. Skutki niezaakceptowania własnej śmierci Człowiek, który przez całe życie wypiera swoją śmiertelność, odcina się od największej tajemnicy istnienia. Żyje, jakby miał czas na zawsze.