Spiritus sanctificator. Człowiek wobec Ducha Świętego według ksiąg wyznaniowych luteranizmu (1529-1537)

Wstęp Rozdział I Homo peccator. Człowiek potrzebujący Ducha Bożego 1. Człowiek bez Ducha Bożego 1.1. Peccatum omne - grzech jako doświadczenie podstawowe 1.1.1. Pojęcie grzechu pierworodnego 1.1.2. Grzech aktualny - grzech pierworodny 1.1.3. Pierwotna sprawiedliwość 1.1.4. Dwie tablice dekalogu 1.1.5. Niewolna wola 1.1.6. Sola Scriptura 1.1.7. Pożądliwość jako grzech 1.2. Dualistyczna wizja człowieka 1.2.1. Grzeszne ciało 1.2.2. Totus homo 2. Świadek Chrystusa. Duch objawiający usprawiedliwienie grzesznika 2.1. Sola gratia - Duch Sprawca 2.1.1. Trzecia Osoba Trójcy Świętej 2.1.2. Pytanie o Trójcę i miejsce Ducha 2.1.3. Osoba i funkcja Ducha Bożego 2.1.4. Non sine Spiritu Sancto 2.1.5. Uświęciciel prowadzący do zbawienia 2.1.6. Pytanie o predestynację 2.2. Sola fide - Duch wzbudzający wiarę 2.2.1. Czym jest wiara 2.2.2. Misterium tremendi 2.2.3. Miłość a wiara 2.2.4. Dobre czyny tylko z Ducha wiary 2.2.5. Jedność dzieła Syna i Ducha Bożego 2.2.6. Wiara a przykazania 2.2.7. Dawca i dar 2.2.8. Duch przynoszący człowieka przez wiarę do Chrystusa Rozdział II Solo verbo. Drogi działania Ducha Świętego 1. Verbum externum instrumentem Uświęciciela 1.1. Ewangelia jako zwiastowanie w Duchu Świętym 1.1.1. Duch przychodzący przez Słowo 1.1.2. Obietnica i Zakon 1.1.3. Właściwa służba Ewangelii 1.1.4. Ewangelia 1.1.5. Kazanie 1.1.6. Sola Scriptura 1.2. Ministerium verbi et sacramentorum w służbie Ducha Uświęciciela 1.2.1.