Życie św. Ignacego Loyoli założyciela zakonu Towarzystwa Jezusowego

Jeżeli kiedy, to w dzisiejszych czasach, gdy bój między wrogami a sługami Bożymi wszędzie się toczy z szczególną zapalczywością, należy nam wpatrywać się w przykłady pozostawione przez mężnych rycerzy, wodzów, którzy się dawniej w tych bojach Pańskich odznaczyli; należy uczyć się od nich taktyki wojennej, energii, roztropności, wszystkich tych zalet i cnót, które im zapewniły zwycięstwo. Jednym z takich bez wątpienia najwaleczniejszych rycerzy, najznakomitszych wodzów, występujących w dziejach Kościoła jest św. Ignacy Loyola. Wrogowie nawet odmówić mu nie mogą nadzwyczajnych przymiotów umysłu i serca i wielkich zasług, jakie położył w obronie Kościoła; katolicy prawdziwi czczą w nim opatrznościowego męża, którego sam Bóg wybrał i posłał, aby wśród ciężkich przejść, na jakie Kościół narażony był w XVI wieku, zastawiał się za prawdę, zwalczał błędy, tępił grzechy, wiarę i cnotę po świecie całym szerzył. Spis treści: Wstęp. Rozdział pierwszy. Młodzieńcze lata. Rycerskie rzemiosło. Oddanie się Bogu na służbę. Rozdział drugi. Manreskie rozmyślania. Rozdział trzeci. Pielgrzymka do Ziemi Świętej. Rozdział czwarty. Pokorny uczeń. Rozdział piąty. W paryskich szkołach. Rozdział szósty. W Hiszpanii i we Włoszech. Rozdział siódmy. Nowy zakon. Pierwsze prace. Pierwsze prześladowania. Rozdział ósmy. Zasadnicze ustawy ˝Towarzystwa Jezusowego˝. Rozdział dziewiąty.