Opis jako forma wypowiedzi mówionej w chorobie Alzheimera

Nie istnieje chory, którego zachowaniom językowym można machinalnie przypisać cechy wskazywane w obrazie klinicznym choroby zawartym w literaturze przedmiotu. Pozostaję z nadzieją, że w pełni przekonuje o tym dokonana prezentacja problemów wybranych pacjentów, zachęcając do podążania w analizowanych wypowiedziach za konkretnymi zjawiskami warunkowanymi otępieniem, ale też do odkrywania konkretnych osób, w ich niepowtarzalności. Od Autorki Od strony metodologicznej mamy do czynienia z pracą bardzo dojrzałą i starannie przemyślaną. Wszystkie pojawiające się w książce wnioski mają solidne oparcie w zebranym materiale badawczym i odpowiednich danych statystycznych. Niezwykle cennym elementem przedstawianych przez Autorkę analiz jest bardzo bogaty materiał egzemplifikacyjny, który jednoznacznie unaocznia czytelnikowi omawiane problemy [] Autorka łączy rzetelny warsztat metodologiczny z pogłębioną refleksją teoretyczną, dostarczając cennych obserwacji na temat funkcjonowania opisu jako formy wypowiedzi w przebiegu choroby Alzheimera. Praca wyróżnia się wysokim poziomem merytorycznym, klarowną strukturą oraz przejrzystą prezentacją wyników. Z recenzji dr. hab. Stanisława Milewskiego, em. prof.