Tam jest tu Lech Robakiewicz

Robakiewicz w swym tomiku bardzo rozległy obszar rzeczywistości, jej rozmaite plany i epicykle skanuje swoją latarnią („magii białej” – jak pisze podpowiadając konkretne tropy interpretacyjne). To nie sprawa koncepcyjna, intelektualna, a kwestie przeżyte naprawdę, osobiste notatki z podziemnych podróży, zapisy widzeń, świadectwa obrotów znanego nam z wierzchniego doświadczenia świata - odwracającego się na oczach „tego, który widzi” skrytą, może straszną, może jednak zbawczą, prawdziwą twarzą, której rozpoznanie niesie prawdziwą (nie-sentymentalnie pojmowaną) nadzieję.