Linda Fredriksson – Juniper Winyl

Tracklista:

A1 Neon Light (and sky was trans)

A2 Juniper

A3 Nana - Tepalle

B1 Pinetree song

B2 Transit in the softest forest, walking, sad, no more sad, leaving

B3 Lempilauluni

B4 Clea

Info:

Linda Fredriksson (they/them) udostępnia swój debiutancki solowy album "Juniper" w We Jazz Records, 29 października 2021 r. Linda (z Mopo i Superposition) pracowała nad kompozycjami, które można usłyszeć na płycie od kilku lat, komponując je głównie na gitarze, klawiszach i śpiewając. Dopiero później zostały one zaaranżowane na potrzeby zespołu, w skład którego wchodzą Fredriksson na saksofonie i różnych instrumentach, Tuomo Prättälä (z ilmiliekki Quartet) na rhodesie, moogu i fortepianie, Minna Koivisto na syntezatorze modularnym, moogu i OP, Olavi Louhivuori (z Superposition) na perkusji i Mikael Saastamoinen (z OK:KO i Superposition) na basie, a także szwedzki artysta Matti Bye na fortepianie.

Juniper" jest w istocie "albumem singer-songwriter", wykonanym przez instrumentalny zespół jazzowy. Efekt końcowy jest wyjątkowy, osobisty i, jak to określa sama Linda, "cichy i introspektywny". Pierwszym singlem z albumu jest "Neon Light [and the sky was trans]", "piosenka z błyszczących ulic - początek czegoś nowego", zawierająca nagrania terenowe deszczu padającego za oknem miejsca pracy Lindy w Helsinkach.

Jest to odpowiednie wprowadzenie do albumu pełnego cudów i starannie przygotowanych tajemnic, które czekają na odkrycie. "Juniper" to świat sam w sobie, a Fredriksson opisuje proces powstawania albumu jako jeden z etapów izolacji i powolnego uczenia się nowych rzeczy. Po etapie demo utwory zostały przeniesione do pełnego składu zespołu, ale to, co znalazło się na płycie, często pozostaje wierne minimalnej naturze wczesnych wersji demo. Linda uważa współproducentkę, Minnę Koivisto, za kluczowego sprzymierzeńca w procesie zachowania delikatnego piękna sesji demo na gotowej płycie.

Jeśli chodzi o instrumentarium, ci, którzy słyszeli Lindę Fredriksson w Mopo i Superposition, mogą być zaskoczeni listą utworów, na której znajdują się nie tylko saksofony altowy i barytonowy oraz klarnet basowy, ale także gitara, syntezatory Rhythmic8, nagrania ambience i programowanie perkusji. Linda opisuje sposób poszukiwania nowych dźwięków za pomocą swojej ukochanej starej gitary w następujący sposób: "To stara gitara akustyczna, która została potrącona przez samochód i jest dosłownie pełna dziur, ale to sprawia, że jej brzmienie jest po prostu idealne dla tego albumu i można usłyszeć ten instrument w utworach 'Pinetree song' i 'Lempilauluni' (po fińsku 'My Loved Song')".

W rzeczywistości Linda zaczynała swoją przygodę z muzyką od gitary i wokalu, a debiut zabytkowej gitary akustycznej z dziurkami ma tutaj sens, a jednocześnie opisuje brzmienie albumu prawdopodobnie lepiej niż jakikolwiek inny instrument. Na liście wpływów albumu można znaleźć takie nazwiska jak Feist, Neil Young, Susanne Sundfør, Alice Coltrane, Pharoah Sanders, Eric Dolphy i Fever Ray, jednak inspiracją numer jeden dla Fredrikssona przed nagraniem albumu był "Carrie and Lowell", album Sufjana Stevensa z 2017 roku. Choć albumy różnią się pod względem instrumentarium i ogólnego zakresu, fascynujące jest podobieństwo między nimi poprzez słuchanie ciszy i bezpośredniości muzyki. "Nana - Tepalle" również nawiązuje do świata "Carrie and Lowell", ponieważ jest dedykacją dla utraconego członka rodziny, babci Lindy (jest ona przedstawiona na okładce singla).

Na całym albumie Linda gra na saksofonach w sposób, który służy przede wszystkim muzyce. Ego muzyka, które tak często jest na pierwszym planie w jazzie, schodzi na dalszy plan, a pozostają same utwory. Linda myśli jak kompozytor, wykorzystując swój instrument tam, gdzie trzeba i jak trzeba, a nie prezentując "kotlety". "Czasami trudno jest grać prosto" - mówią - "ale starałam się podążać za swoim instynktem, który podpowiadał mi, czego potrzebują utwory. Tutaj rządzi nastrój, wszelkie solówki i improwizacje dzieją się wokół tego przez cały czas."

"Juniper" nadal można słuchać jako albumu jazzowego, ale być może przypominającego, że to słowo nie musi oznaczać jednej konkretnej rzeczy. W najlepszym przypadku muzyka jazzowa jest bardzo osobista i "na czasie", co w przypadku "Juniper" jest prawdą. Album powstawał w dwóch różnych studiach, trzech domach, dwóch domkach letniskowych i czterech miejscach pracy. Nagrano go przy użyciu profesjonalnego sprzętu studyjnego, ale także przy użyciu iPhone'a i podstawowych wbudowanych głośników laptopa. Dzięki temu "Juniper" jest niezwykłym muzycznym pamiętnikiem kreatywnego muzyka i kompozytora z początku lat dwudziestych XX wieku.