CD Snorre Kirk Beat

Snorre Kirk - Beat

wytwórnia: Stunt, 2018

nośnik: CD, format: CD, ilość nośników: 1

kartonowy ecopack

nr kat.: STUCD18142

czas: 39:41

jazz/yass/impro

muzycy:

Tobias Wiklund (corn)

Jan Harbeck (ts)

Klas Lindquist (as, cl)

Magnus Hjorth (p)

Lasse Morck (b)

Snorre Kirk (d)

1. Exotica

2. 18th & Vine

3. Monaco

4. Blues Arabesque

5. Portrait

6. Blues Overture

7. Beat

8. Zanzibar

9. Bells, Bells, Bells

Nie wiem jak on to robi, ale rezultat jego pracy jest doprawdy znakomity!

Norweskiego perkusistę poznałem za sprawą płyt Magnus Hjorth Trio, którego jest członkiem. Obie płyty tria "Gershwin with strings" z 2012 i późniejsza o dwa lata "Blue Interval" były przykładem refleksyjnej, tak charakterystycznej skandynawskiej pianistyki jazzowej.

Równocześnie do triowej kariery Kirk z sukcesem prowadzi swój własny zespół, co ważne, w niemalże niezmiennym od powstania składzie. Nieodmiennie usłyszymy na tenorze Jana Harbecka, na fortepianie Magnusa Hjortha. Oni obok lidera stanowią fundament zespołu, i to niebylejaki.

Jan Harbeck to absolwent Academy of Music w Aalborg oraz klas mistrzowskich wybitnych amerykańskich saksofonistów - George'a Garzone i Eric'a Alexandra w ramach New School w Mannes College of Music, jest muzykiem obdarzonym pięknym brzmieniem instrumentu, porównywanym przez niektórych do brzmienia Lestera Younga.

Szwedzki pianista Magnus Hjorth nagrywa i koncertuje z Chrisem Potterem, Danish Radio Big Band, Marius Neset Golden Xplosion, Mads la Cour Im Beruf, Sidsel Storm Band, Malene Mortensen. W jego grze łatwo odnaleźć szeroki plan formalny znany z najlepszych nagrań Billa Evansa i muzyczną wyobraźnię Ahmada Jamala.

Wydana w 2012 roku "Blues Modernism" nagrana została w sextecie, zawierała osiem oryginalnych kompozycji lidera, charakteryzujących się melodyjnym tematem, umiarem i elegancją.

Kolejna "Drummer & Composer" z 2017 nagrana w septecie, była znakomitą kontynuacją poprzedniej płyty.

Najnowsza "Beat" może być koronnym dowodem na to, że Kirk to lider pełną gębą. To on programuje cały zespół, jest wytrawnym kompozytorem, swobodnie poruszającym się po przepastnych wodach epoki jazzu, który za sprawą dużych składów Duke'a Ellingtona, Arta Blakey'a czy Charlesa Mingusa był w latach 50., 60. na ustach wszystkich interesujących się muzyką w USA. Do tego okresu odwołuje się Snorre Kirk w swoim modernistycznym combo. Dla Kirka kompozytora, nie ma granicy pomiędzy przeszłością a teraźniejszością. Nawet struktura jego płyt, z nieodłącznym utworem singlowym na każdej, wskazuje na szczególną sympatię, jaką Norweg darzy lata 50. i 60. Posłuchajcie filigranowego "Coco" z płyty "Blues Modernism", monkowskiego "Port Lights" z płyty "Drummer & Composer" albo melancholijnego "Portrait" z najnowszej płyty, aby to dostrzec.

Jednak to, co odróżnia go od innych jazzmanów odwołujących się do tradycji jazzu, to autorska, autonomiczna koncepcja artystyczna, pozwalająca mu tworzyć oryginalne, jednorodne kompozycje, które mówią własnym głosem. Trudno nie ulec magii kunsztowności dźwiękowego obrazu tego artysty.

Snorre Kirk należy do grupy artystów, którzy nie poszukują wzorców, ale starają się znaleźć własną drogę, własne brzmienie. Po płycie "Beat" jestem przekonany, że już na niej jest.

autor: Mateusz Krępski

Copyright © 1996-2018 Multikulti Project. All rights reserved

Prosimy o wybranie sposobu zapłaty i wysyłki - dopiero wtedy zamówiona płyta zostanie zarezerwowana (niektóre rarytasy mamy w niewielkich ilościach lub nawet jedną, ostatnią sztukę i bez wybrania sposobu zapłaty/wysyłki płyta będzie nadal dostępna i może zostać zamówiona przez innego chętnego).