Gniazdko dudków

Gniazdko dudków to powieść napisana na cztery ręce przez kultowych nowojorskich poetów: Johna Ashbery ego i Jamesa Schuylera. Poetycki duet pisał ją, z przerwami, kilkanaście lat, a potem tandem polskich poetów Andrzej Sosnowski i Tadeusz Pióro przekładał ją, z przerwami, ponad dwadzieścia pięć lat. We wstępie Ashbery ego czytamy: Czysty przypadek sprawił, że James Schuyler i ja zaczęliśmy pisać A Nest of Ninnies - opowiada John Ashbery. Był lipiec roku 1952, kiedy wracaliśmy do Nowego Jorku z East Hampton [...]. Zaczynając się nudzić, Jimmy powiedział: A może byśmy tak napisali powieść A jak mielibyśmy to zrobić, zapytałem. To proste, ty piszesz pierwsze zdanie brzmiała odpowiedź. Dla Schuylera było to dość typowe wpaść na błyskotliwy pomysł, po czym zatrudnić kogoś innego, żeby wprowadził go w życie. Żeby nie dać się wystrychnąć na dudka, rzuciłem zdanie złożone z trzech słów: Alice was tired. Efektem tego pomysłu jest jeden z najdziwniejszych i najbardziej żywiołowych eksperymentów w historii literatury amerykańskiej, pastisz opery mydlanej, literackie tour de force rozgrywane na przedmieściach Ameryki.