Identyfikacja Sztywności Statycznej Obrabiarek

IDENTYFIKACJA SZTYWNOŚCI STATYCZNEJ

OBRABIAREK CIĘŻKICH

W WARUNKACH PRZEMYSŁOWYCH

Janusz Śliwka

Stan książki: NOWA

Wydawnictwo Politechniki Śląskiej

Stron: 139

Format: B5

Obrabiarki skrawające do metali należą z pewnością do najbardziej zaawansowanych technicznie maszyn. Rozwój tych środków produkcji zawsze determinował rozwój techniki. Doskonałym przykładem tego zjawiska może być projekt pierwszej maszyny parowej (1763 r.) Jamesa Watta, który początkowo zoslał uznany za nierealny ze względu na brak odpowiednich środków technicznych zdolnych wykonać tak skomplikowaną (jak na owe czasy) maszynę (58].

Obecnie w przemyśle obrabiarkowym zauważalne są co najmniej dwie główne tendencje rozwojowe:

dąży się do osiągnięcia coraz większej produktywności obrabiarek, głównie poprzez wielozadaniowość, zwiększanie parametrów obróbki oraz skracanie czasów pomocniczych,

prowadzi się badania w celu uzyskania optymalnych pod względem cech

eksploatacyjnych konstrukcji.

Badania nad optymalizacją konstrukcji w odniesieniu do uniwersalnych obrabiarek lekkich i średnich, czyli takich, które zazwyczaj produkowane są seryjnie, nie napotykają większych trudności. Nawet znaczne nakłady finansowe i czasowe ponoszone na te badania w trakcie tworzenia konstrukcji i po wykonaniu obrabiarki są technicznie oraz ekonomicznie całkowicie uzasadnione. Baza wiedzy na temat właściwości obrabiarek lekkich i średnich jest stosunkowo bogata i nadal dynamicznie rozwijana. Można natomiast zauważyć, że w przypadku obrabiarek ciężkich, produkowanych jednostkowo lub w bardzo krótkich seriach, stan wiedzy jest niewystarczający. Charakter produkcji jednostkowej tych maszyn w znaczący sposób utrudnia, pod względem finansowym oraz czasowym, wszelkie działania badawcze. Dodatkowo, z uwagi na duże gabaryty obrabiarek ciężkich, realizacja techniczna samych badań jest bardzo trudna i wymaga stosowania specjalnych metod. Niniejsza praca traktuje o wybranych badaniach właściwości obrabiarek i ich sztywności statycznej. Podstawą zastosowanej metodologii identyfikacji sztywności są łatwość i szybkość zmian konfiguracji stanowiska badawczego, co umożliwia przeprowadzenie badań identyfikacyjnych w warunkach przemysłowych, w szerokim zakresie zmian konfiguracji obrabiarki.

SPIS TREŚCI

WYKAZ WAŻNIEJSZYCH SKRÓTÓW I OZNACZEŃ

1. WSTĘP

2. ANALIZA STANU WIEDZY

2.1. Pojęcie sztywności statycznej

2.2. Cele przeprowadzania badań

2.3. Charaktcryslyka obrabiarek ciężkich

2.4. Stosowane metody badawcze

2.5. Próba pracą

2.6. Badania dokładności geometrycznej

2.7. Kompensacja błędów spowodowanych odkształceniami od sil skrawania

2.8. Analiza błędów przedmiotu obrabianego

3. WNIOSKI Z ANALIZY STANU WIEDZY

4. CEL, TEZY I ZAKRES PRACY

5. SPECYFIKA BADAŃ PROWADZONYCH W WARUNKACH PRZEMYSŁOWYCH

6. METODA DYNAMICZNEGO WYZNACZANIA SZTYWNOŚCI STATYCZNEJ

6.1. Opis melody

6.2. Metoda wyznaczania lokalnego wskaźnika sztywności

6.3. Stanowisko badawcze

6.4. Monitor sztywności

7. METODYKA POMIARÓW

8. WYBRANE WYNIKI BADAŃ

8.1. Badania tokarek karuzelowych

8.2. Badania frezarek bramowych

8.3. Badania obrabiarek dla kolejnictwa

8.4. Badania obrabiarek specjalnych

8.5. Zestawienie wyników metody konwencjonalnej i metody DWSS

9. WNIOSKI Z PRZEPROWADZONYCH BADAŃ

10. SZTYWNOŚĆ SERWONAPĘDÓW OBRABIAREK

11. DOPUSZCZALNE WSKAŹNIKI SZTYWNOŚCI STATYCZNEJ

12. METODA MES JAKO ALTERNATYWA DLA POMIARÓW

12.1. Modelowanie połączeń stykowych w obrabiarkach

12.2. Wyniki modelowania układu nośnego tokarskiego centrum karuzelowego,

13. PODSUMOWANIE I KIERUNKI DALSZYCH PRAC

BIBLIOGRAFIA

Streszczenie