Pisma. Tom 2. Powieści. Publicystyka powojenna

prozaik, radiowiec, jeden z najważniejszych pisarzy polskich xx wieku. W okresie międzywojennym opublikował dwa zbiory opowiadań oraz dwie powieści, drukował w „Prosto z Mostu i w „Polityce. Po wybuchu n wojny światowej znalazł się na emigracji, gdzie współpracował z Radiem Wolna Europa oraz „Kulturą, a w 1953 opublikował słynną powieść Turyści z bocianich gniazd. Zmartw Montevideo w Urugwaju. Wydaje się, że radio nie zniszczyło Straszewicza, jak wielu emigracyjnych komentatorów wieszczyło w czasie, gdy pisarz poważnie rozważał decyzję o przeprowadzce do Monachium i jak wielu krytyków czy badaczy literatury za nimi powtarzało. Przeciwnie (...) radio okazało się dlań miejscem szczęśliwym, finalizują cymjego zawodową aktywność. Wysiłki Giedroycia, a później Nowaka-Jeziorańskiego wydobyty bowiem ze Straszewicza tę resztkę energii, którą (...) owocnie i możliwie najbardziej twórczo, wykorzystał on w kontakcie z wyimaginowanym (wyobrażonym) słuchaczem z Polski... (ze wstępu prof. Yioletty Wejs-Milewskiej) To książka nie może pozostać obojętna. Obojętna dla historii literatury, a także dla krytyki i wiedzy historycznej. Aby rozumieć sytuację powojennej Polski, trzeba czytać źródła z epoki, źródła powstali w tak zwanym wolnym świecie, poza krajami Układu Warszawskiego. (...) Drugi tom oprócz paru utworów fikcjonalnych (proza narracyjna, dramat) koncentruje się na formach publicystycznych.