Wybór dramatów

Podstawową zasadą konstrukcyjną, stanowiącą oś konfliktu dramatycznego, jest w teatrze Pavlovsky ego ambiwalencja, przenikająca różne poziomy i wymiary dzieła, głównie zaś sferę symboliki i znaczenia. Inteligentnie konstruowana wieloznaczność wywołuje niepokój odbiorcy w sytuacji, gdy nie ma on pewności czy to, co widzi na scenie, jest faktycznie tym, czym się jawi. Nimbem niejednoznaczności spowite są praktycznie wszystkie elementy utworu dramatycznego, począwszy od przestrzeni i elementów scenicznych, przedmiotów teatralnych, czy wreszcie samych bohaterów. Ambiwalencja dotyczy nie tylko tożsamości, ale i samego wymiaru moralnego postaci Pavlovsky ego, wśród których większość skupia w sobie sprzeczne cechy, nieraz wykluczające się na tyle, że można mówić o podwójnej osobowości bądź wręcz jej rozłamie w sytuacji, gdy postać posiada tyle samo cech bohatera, co antagonisty, rozdzielanych między dwie postaci w tragedii klasycznej. U Pavlovsky ego katalizatorem rozwoju akcji staje się wówczas ten sam bohater, zaś konflikt dramatyczny przybiera postać gwałtownego konfliktu wewnętrznego jednostki. Ze Wstępu Z wykształcenia lekarz psychiatra z wieloletnią praktyką w zawodzie, EDUARDO PAVLOVSKY (1933-2015) to zarazem pionier psychodramy na gruncie latynoamerykańskim, w młodości wybitny sportowiec, intelektualista, publicysta, dysydent i wygnaniec polityczny, znany jednak przede wszystkim jako znakomity dramatopisarz, aktor,