O mocy Boga. Tom 5. Seria dwujęzyczna Ad Fontes

Dziewiąta kwestia w zbiorze kwestii dyskutowanych Omocy Boga św. Tomasza z Akwinu dotyczy w głównej mierze pojęcia „osoba” i­sposobu stosowania go wmyśleniu imówieniu o Bogu. Wierzący, który zcałego serca stara się kochać objawionego i objawiającego się Boga, może przez całe życie nie zadawać sobie pytań zawartych w tej kwestii, a mimo to w szczerej prostocie, poprawnie i dokładnie ujmować dyskutowane tutaj prawdy wiary. Zdrugiej jednak strony zadanie pytań zawartych w tej kwestii iprze­śle­dzenie odpowiedzi Akwinaty może przynieść wierzącemu wiele nieuchwytnego dotychczas światła isprawić subtelną radość, bo odkrywanie rozumności tajemnic wiary jest jedną z najszlachetniejszych inajbardziej uprzy­wi­le­jo­wa­nych pomocy wjednoczeniu się z żywym Bogiem. To­ma­szo­wy sposób przyjmowania Bożego objawienia sprawia, że wyrażenie „rozumność wiary” nie musi być oksymoronem –­można wręcz powiedzieć, że usilne staranie ood­naj­dy­wa­nie rozumności wiary opartej na objawieniu jest dla Tomasza imperatywem. Atrakcyjność wyjaśnień Akwinaty polega również na tym, że rozważania oBożym byciu kimś osobowym można analogicznie zastosować do myślenia oludzkim byciu kimś osobowym, awięc do odkrywania własnej tożsamości, jak też do myślenia obyciu kimś osobowym każdego człowieka.