Plus minus. Podręcznik do myślenia

Janusz Kapusta swoją najnowszą książką dowodzi że jest nie tylko rysownikiem ale i pisarzem. I to pisarzem na miarę Stanisława Jerzego Leca któremu do Myśli nieuczesanych rysunki potrzebne nie były. Kapuście - inaczej - rysunek przydaje się bo jest on punktem wyjścia do spostrzeżeń na jakie wpada co chwilę jego autoportret myśląca figurka szachowa która siedzi w pozycji Buddy. Doktor Kapusta pisze równania. Rysuje twierdzenia. Wiele tam mądrości jak gdyby ze Wschodu. Jedno ze spostrzeżeń przypomina Kalidasę indyjskiego Szekspira miłość jest ogniem który gasi pragnienie. Rysunki Kapusty to literatura. Teza Nie istnieje światło samo w sobie wykracza poza fizykę. Przyjemnie jest mieć coś wspólnego z tą książką. Jej tytuł brzmiałby równie dobrze w wersji alternatywnej asekuracyjnej Niezręcznik do myślenia. Krzysztof Mroziewicz Na pierwszy rzut oka oglądania czytania czyli treści tu niewiele. Ale e s e n c j i Spójrzmy uważniej zsumujmy co podpowiada rysunek myśl - sentencja paradoks metafora poetycka albo i tzw. obiegowa prawda... Czy nie odsłaniają się nam zaskakujące kierunki możliwości odkryć w przestrzeniach ile bardziej rozległych skomplikowanych niż dotąd się nam widziało Piękne subtelne profity z lektury tego podręcznika Dzięki i chapeaux bas za taką pedagogikę panie J. K. Leszek Długosz Janusz Kapusta ma własny unikalny styl.