Kreowanie Rzeczywistości

Autor: Ramtha

Liczba stron: 224

ISBN: 978-83-6105-84-1

Wymiary: 146x209

Oprawa: Miękka

Rok wydania: 2013

Wprowadzenie do książki

Przewodnik dla początkujących. Wprowadzenie do nauk Ramthy

    Zawarte w tej książce nauki sięgają tradycji starożytnej mądrości i wnoszą ją w pełen niepokojącego materializmu XXI w. w którym ani kościół uwikłany w dogmaty i polityczne intrygi, ani nauka uwięziona w granicach tego co może być udowodnione doświadczalnie, nie oferują wiedzy, jak przywrócić jednostce jedność. Nauka nie musi zmieniać metod, a jedynie poszerzyć zakres swoich badań, religie zaś nie muszą zmieniać swoich tradycji, a jedynie powrócić do źródła: Ducha i jego podstawowego znaczenia. Odnowione połączenie między tym, co niewidzialne, a tym, co widzialne, pozwalające na wprowadzenie wszechmocy do naszego codziennego życia, staje się nowym świadomym pomostem między niebem a Ziemią. Do tego właśnie sprowadza się Wspaniała Praca. W Ramthańskiej Szkole Oświecenia osiągnięcia każdego ucznia potwierdzają prawdziwość założeń nauk Ramthy.

    Sednem szkół tajemnych jest to, co Ramtha nazywa Próżnią, a Pitagoras Absolutem: materialna nicość, potencjalna „wszystkość”. Właśnie owa nicość stanowi esencję Boga i każdej istoty. Właśnie tu wszystko ma swój początek. Próżnia jest wspaniałą „nie-manifestacją”, dzięki której wszystkie światy stworzone w naszych umysłach nabierają formy. Kiedy nasza rzeczywistość ulega zmianom i w końcu się rozsypuje, Próżnia pozostaje niezmienna. Ludzkość jest nieświadoma tej wiecznej esencji, ponieważ uwagę człowieka całkowicie pochłania materialność, przez co nie zdaje on sobie sprawy, że wszystko jest połączone z nieskończonością. Czy jest zatem możliwe, by ludzkość odkryła to, co pozostaje ukryte? Może powinniśmy przypomnieć sobie pytanie Pitagorasa: „Czy, ktoś kiedykolwiek widział mistrza czasu, duszę słońca, źródło inteligencji?” Ramtha nazywa nas zapomnianymi Bogami. Większość z nas widzi Boga jako wspaniałość, która stworzyła ludzkość, ale pozostaje od niej oddzielona, zachowując dystans. W ten sposób sami zaprzeczamy swemu boskiemu pochodzeniu. Próżnia istniała zawsze - jest wieczna i absolutna. W chwili niesłychanej kontemplacji został z niej stworzony punkt odniesienia, który Ramtha nazywa Punktem Zero. Było to „dziecko” Próżni, zawierające zarówno nieograniczoną Świadomość i Energię, jak i ich potencjał - pierwotny ogień, który stał się motorem ewolucji. Właśnie ten ogień jest Duchem w nas, esencją wszystkiego, co wyraża Boga, którym jesteśmy. My, Duch - jesteśmy pierwszym wcieleniem boskiej mocy.

    Łatwiej to będzie zrozumieć, gdy przywołamy obraz kwiatu lotosu. Wyobraźmy sobie leżącą w krypcie egipską nowicjuszkę, która w absolutnej ciemności nagle widzi bardzo jaskrawy punkt światła. Punkt ten powoli zaczyna się otwierać, niczym promienny kwiat o jaśniejącym środku, który stopniowo rozwija się jak olśniewająca róża o tysiącu płatków. To my jesteśmy tym kwiatem. W tej właśnie chwili rodzi się Bóg - ja, ty, my. Od tego momentu mamy Świadomość i Energię, które w szkołach starożytnej mądrości są reprezentowane przez odwieczną męskość i odwieczną żeńskość. Ten doskonały związek Świadomości i Energii pozwala na kreację świata zrzez Bogów, którymi jesteśmy. Właśnie ten związek pozwala na rozwój Boga w formie czasu, przestrzeni i wymiarów.

    Bóg zatem może być określony jako człowiek zamieszkały przez Boga-Ducha w celu odkrywania tego, co nieznane w materialności trójwymiarowej rzeczywistości. Człowiecza dusza zapisuje swoją podróż w swego rodzaju pamiętniku w formie holograficznej energii. Kombinacja ciała, duszy jako kronikarza i Ducha jako Boga, współpracujących z sobą we wspaniałej harmonii, umożliwia tworzenie rzeczywistości. Nasza trójwymiarowa natura jest tym, co nazywamy umysłem człowieka, tworzącym formy myśli, które kodują energię, w ten sposób kreując kosmiczną rzeczywistość. Zadaniem ludzkości jest ewolucja materii w rzeczywistości ziemskiej, sięganie do Próżni, by stworzyć bogactwo form i ich doświadczyć. Te twórcze myśli są motorem ewolucji - procesem, w którym Bóg odkrywa siebie samego.