Normalizacja polityki stóp procentowych współczesnych banków centralnych

Głównym przedmiotem zainteresowania w monografii jest stopa procentowa jako istotny instrument polityki monetarnej, w szczególności niestandardowej jej odsłony, stosowany po wybuchu globalnego kryzysu finansowego. Zasadniczą przyczyną do podjęcia w pracy tej problematyki było szerokie wykorzystanie instrumentu stopy procentowej w niekonwencjonalnej polityce monetarnej. Zdefiniowana w monografii normalizacja polityki pieniężnej jest procesem zakończenia niekonwencjonalnej polityki pieniężnej we wszystkich obszarach, w których wykorzystywane były niestandardowe i nadzwyczajne instrumenty. Na całokształt normalizacji polityki monetarnej składa się więc: normalizacja polityki stóp procentowych oraz normalizacja polityki bilansowej, a uzupełniająco również normalizacja polityki komunikacyjnej banku centralnego. Normalizacja polityki stóp procentowych - będąca w pracy przedmiotem szczególnego zainteresowania - jest z kolei utożsamiana z procesem zakończenia niestandardowego wymiaru polityki stóp procentowych. Oznacza to, iż w warunkach realizacji przez bank centralny strategii BCI dokonuje się, gdy stopa inflacji zmierza w kierunku ustalonego celu inflacyjnego, a zatem utrzymana zostaje stabilność cen.