Ludzie Czasy . Malarze Żydowscy W Polsce CZ.1 i 2

WAŻNE!

Wyd. Edipresse 2007

UWAGI:

Książki z księgarnianej ekspozycji - okładkI mają delikatne rysy i zagięcia

Na szczęście sztuka nie zna „błogich nacjonalizmów".

Jeżeli traktujemy o sztuce polskiej, żydowskiej czy jakiejś innej, to tylko w sensie informacyjnym, jako o sztuce uprawianej przez Żydów, Polaków etc. (...) Złe zrozumienie „sztuki narodowej" zapożyczone ze słownika sensacyjno-politycznego, wywołało dążenie niektórych artystów do „unarodowienia sztuki".

Nie wyszło to nigdzie poza granice stylizacji ludowych.

"Jego świadome unikanie tego co ładne, eleganckie, powabne, jego pociąg do abstrakcji, jego radykalizm, surowość i bezkompromisowość czynią go mało dostępnym dla przeciętnego widza. Niektóre jego utwory, zwłaszcza z ostaniego okresu, są zagadkowe także dla piszącego te słowa. Czy są to zarodki wielkiej sztuki przyszłości, czy też tylko ostatni wydźwięk zamkniętego już okresu w dziejach malarstwa?"

Mieczysław Wallis