Sztuczna obecność. Studia z filozofii obrazu

Sztuczna obecność jest przeglądem zasadniczych stanowisk w obrębie współczesnej nauki o obrazie, stanowiącej rezultat zwrotu obrazowego w kulturoznawstwie. Wokół niej ogniskuje się cała akademicka dyscyplina refleksji nad kultura wizualną. Nauka o obrazie stworzyła warunki do komparatystycznej, ale też integracyjnej analizy i interpretacji zjawisk obrazowych, widzialności w kształcie nadanym jej we współczesnej kulturze. Scala ona ze sobą rozmaite modele teoriopoznawcze: od semiotyki po psychoanalizę. Jasno też uwypukla różnicę między stylem uprawiania wiedzy o obrazach osadzonej w paradygmacie historii sztuki a nowym podejściem współczesnego obrazoznawstwa. W myśl tezy Autora obrazy są prezentacjami - tylko one umożliwiają sztuczne wytwarzanie obecności rzeczy tylko widzialnych, które uchylają się prawom fizyki. Autor opisuje - z fenomenologicznej perspektywy - stosowanie obrazów jako znaków, rekonstruuje Platońskie pojęcie mimesis, a także eksponuje szczególne znaczenia skrajnych typów obrazów jak wirtualna rzeczywistość, użytkowe powierzchnie czy abstrakcyjne fotografie spożytkowując je do filozoficznego opracowania pojęcia obrazu.