Skoki narciarskie w Polsce w latach 1907-1939 Stanisław Zaborniak

Skoki narciarskie spośród wszystkich sportów zimowych wzbudzają największe zainteresowanie i emocje. Ich pojawienie się wśród ludności polskiej wiąże się z pierwszymi skokami na prowizorycznych skoczniach narciarskich budowanych we Lwowie około 1907 roku. W kolejnych latach z krótka przerwą w okresie działań wojennych powstawały skocznie narciarskie o coraz lepszej konstrukcji, sprowadzano trenerów, organizowano struktury klubów i stowarzyszeń narciarskich, a także prowadzono działalność upowszechniającą. Publikacja powstała w związku z brakiem opisu konkurencji narciarskiej, której przedstawiciele zdobywali prestiżowe miejsca w rywalizacji na europejskich i światowych skoczniach narciarskich.

Ze wstępu

"Nie spodziewałem się, że nasi  przodkowie podejmowali uprawianie skoków narciarskich już w 1907 roku. Początki tych wydarzeń dokumentuje monografia "Skoki narciarskie w Polsce w latach 1907-1939" autorstwa prof. dr hab. Stanisława Zaborniaka, kierownika Katedry Historii Kultury Fizycznej Wydziału Wychowania Fizycznego Uniwersytetu Rzeszowskiego. Na około 600 stronach publikacji zostały opisane działania zamierzające do rozwoju skoków narciarskich, począwszy od pierwszego konkursu skoków narciarskich w 1907 roku zorganizowanego przez miłośników narciarstwa ze Lwowa, poprzez działania PZN, opisano rozwój techniki skoków, konstrukcji skoczni, osiągane wyniki w poszczególnych ośrodkach narciarskich wśród społeczeństwa polskiego w dobie II RP, walki sportowe o tytuły mistrzów Polski, udziału w mistrzostwach FIS, a także w rywalizacji międzynarodowej podczas Igrzysk Olimpijskich w Chamonix w 1924 r., w St. Moritz  w 1928 r., w Lake Placid  w 1932 r. i Garmisch-Partenkirchen w 1936 r.(...)

Gorąco polecam "Skoki narciarskie w Polsce w latach 1907-1939"!"

Adam Małysz