Opowieści fantastyczne

E.T.A. Hoffmann, (1776-Berlinie) - niemiecki poeta, pisarz epoki romantyzmu. Także prawnik, kompozytor, krytyk muzyczny, rysownik i karykaturzysta. Jeden z prekursorów fantastyki grozy (tzw. weird-fiction), który wywarł ogromny wpływ na takich twórców jak: Edgar Allan Poe, Howard Phillips Lovecraft, Gustav Meyrink czy Stefan Grabiński. Jako pisarz naśladował najpierw Jeana Paula w „Phantasiestücke in Callots Manier (1814, 4 t.). Później napisał „Vision auf dem Schlachtfeld von Dresden (1814), „Elixiere des Teufels (1816, tłum. Ludwik Eminowicz), „Nachtstücke (1817, 2 t.), „Seltsame Leiden eines Theaterdirektors (1818), „Die Serapionsbrüder (1819-1821, 4 t.; tom uzupełn. 1825), „Klein Zaches (1819), „Prinzessin Brambilla (1821), „Meister Floh (1822), „Lebensansichten des Katers Murr (1821-1822, 2 t.), „Der Doppelgänger (1822) i drobne opowiadania. (Wybory polskie: „Powieści fantastyczne w układzie A. Langego, 2 t., wyd. „Muzy ; „Opowieści, przeł. Ida Wieniewska, 1925; „Złoty garnek, przeł. Jan Kleczyński, 1907, i i.). Utwory Hoffmanna odznaczają się bujną wyobraźnią romantyczną, groteskowym humorem i upiorną niesamowitością. W Niemczech długo zapoznawany, wywarł wpływ za granicą zwłaszcza na romantyzm francuski.