Dawne i przyszłe wiedźmy

Nie ma czegoś takiego jak wiedźmy, choć kiedyś były - w dawnych, spowitych mrokiem czasach, zanim zaczęto je palić. Od tego czasu noc należy do mężczyzn z krzyżami i pochodniami, a czary sprowadzają się do ładnych amuletów i dziecięcych rymowanek. Jeśli współczesna kobieta chce sięgnąć po władzę i moc, musi ich poszukać na ulicy. Jak siostry Eastwood.Może nikt nie opowie ich historii, ponieważ nie jest jeszcze skończona. Niewykluczone, że jesteśmy dopiero u jej początku i całe to zamieszanie-pogmatwanie, którego narobiły, to zaledwie pierwsze uderzenie krzesiwa, pierwsza garść iskier.Wciąż nie ma czegoś takiego jak wiedźmy.Ale będzie. Ta powieść skradła moje serce od pierwszych zdań wprowadzenia. Rozprawia się z niesprawiedliwościami społecznymi dotyczącymi płci, rasy, konserwatywnych postaw, kapitalistycznego wyzysku i jeszcze wielu innych spraw. Nic to, że akcja rozgrywa się pod koniec XIX wieku w Stanach Zjednoczonych. Wychodząc z tamtymi kobietami i ich bliskimi na ulice, by protestować, czujemy się, jakbyśmy byli w dzisiejszej Polsce. Wiedźmy, zaklęcia, czary, prastare rymowanki i alternatywne wersje znanych baśni to piękny sztafaż, w który autorka ubrała aktualne, palące kwestie społeczne. Bo dawno, dawno temu równie dobrze może się dziać tu i teraz - Patrycja Zarawska, tłumaczka książki Zachwycający, poruszający pean na cześć niepokonanej mocy kobiet.