OSKAR MILLER - POSTMODERNIŚCI

Wydawnictwo: MAG

Rok wydania: 2006

Oprawa: twarda

Ilość stron: 225

Wymiary: 150 x 210 mm

UWAGA - ŚLADY MAGAZYNOWANIA (DROBNE ZARYSOWANIA , ZAGIĘCIA ITP.)

Pierwsza dojrzała postmodernistyczna pozycja w literaturze polskiej. Postmodernizm autora jest rozumiany jako skutek wpływu na literaturę twórczości "nowoczesnej" eksperymentalnych dzieł.

„Postmoderniści” to książka inna niż wszystkie dostępne obecnie pozycje rodzimych autorów na naszym rynku powieści beletrystycznej. Już sam tytuł sugeruje główny nurt, manierę oraz nawiązanie do Jacquesa Derridy i słów: „Il n’ya pas de hors-texte”, czyli… nie istniej nic poza tekstem!!!

W „Postmodernistach” urzeka nas swobodnie nawiązująca do „Fałszerzy” André Gide’a konstrukcja literacka, tworząca narrację w oparciu o wiele współistniejących wątków. Postaci, kreowane przez Millera dążą do wyzwolenia się z niewidzialnych ograniczeń determinującego je świata. Autor, jakby cytując za Gide’m, istotne znaczenie przyznaje tylko jednostkom. Postawę tę eksponuje poprzez silne poczucie niezależności i odrębności kreowanych przez siebie bohaterów. Wszystkie postaci „Postmodernistów” cechuje postępowanie odbiegające od ogólnie przyjętych wzorów i norm. Ich indywidualizm wiąże się z przekonaniem o szczególnej roli jednostki, która stoi ponad tłumem. Na takim fundamencie ukształtował się specyficzny typ bohaterów: gangstera, co stał się biznesmenem, czy też zimnokrwistego agenta wywiadu, który przeobraża się w delikatnego, romantycznego mecenasa sztuki. Każda z postaci poszukuje swojego azylu, swojej ziemi obiecanej. Rzeczywistość Postmodernistów nie jest łatwa, ale na pewno jest wolna od obiegowych uogólnień. Nie ma w niej tak wszechobecnych w ostatnich czasach stereotypów w kreśleniu charakterystyki postaci bohaterów i związanych z tym generalizacji… jak polityk, to sprzedajny; jak policjant, to z gangsterami; jak gangsterzy, to w polityce.

Postmoderniści to pierwsza dojrzała postmodernistyczna pozycja w literaturze polskiej. Postmodernizm Oskara Millera jest rozumiany jako skutek wpływu na literaturę twórczości "nowoczesnej" eksperymentalnych dzieł Jamesa Joyce'a czy Marcela Prousta. Ta "nowoczesna", nowatorska literatura po raz pierwszy w Polsce osiąga pewien stopień samoświadomości