Chip Wickham – La Sombra Winyl

Debiutancki album Chipa Wickhama, La Sombra, tłumaczony z hiszpańskiego jako 'Cień', ukazuje się po 25 latach kariery, podczas której Chip koncertował, nagrywał i eksperymentował przez trzy dekady z jazzem, funkiem, soulem, hip-hopem, muzyką latynoską i elektroniczną. La Sombra to monumentalna płyta dla Chipa, ponieważ symbolizuje moment, w którym wyszedł na światło dzienne jako reżyser swoich kreacji, z wolnością eksplorując swoje korzenie, wyrażając i opowiadając swoją wersję jazzu i składając testament swoim bohaterom Rolandowi Kirkowi, Yuseefowi Lateefowi i Haroldowi McNairowi.

Obecnie mieszka w Dubaju po sześciu latach spędzonych w Madrycie, ale to w Manchesterze Chip studiował w późnych latach 80-tych i został wplątany w chaotyczną i ekscytującą scenę muzyczną emanującą z jednego z najbardziej kulturalnych miast świata w tamtym czasie. Nagrywając i ogólnie "trzymając się rzeczywistości" z manchesterskim kolektywem hip-hopowym Grand Central Records, Rae & Christian, The Pharcyde, Fingathing, Nightmares on Wax, Graham Massey (808 State), Chip był w mieście, które przechodziło muzyczną rewolucję z Haçiendą jako jej świątynią. Jednak to reflektory autostrady M62, a nie światła stroboskopowe oświetlały drogę Chipa podczas jego studenckich lat ('88-'92). Wabik jazzowych i funkowych klubów Leeds, gdzie The New Mastersounds wybijali się i budowali fundamenty, które doprowadziły ich do statusu brytyjskich królów funku, okazał się zbyt silny.

W latach 90-tych Chip kontynuował doskonalenie swojego rzemiosła w deszczowym mieście, a rezerwowane koncerty zyskiwały coraz większą rangę. Nie minęło wiele czasu, gdy był w trasie z Royem Ayersem i Badly Drawn Boy. Mniej więcej w tym samym czasie Chip poznał trębacza Matthew Halsalla, co stało się początkiem przyjaźni, która trwa do dziś. Chip był artystą nagrywającym na przełomowym albumie Matthew Halsalla Sending My Love i nadal z nim współpracuje, z potwierdzonymi datami koncertów na wiosnę 2017 roku. Ten bliski związek z Halsallem dał początek innym kolaboracjom, takim jak z Natem Birchallem i Robem Turnerem z Go Go Penguin.

Trzy dekady po nocnych wycieczkach do Leeds, Chip znalazł się w Madrycie, gdzie nagrywał z Eddiem Robertsem z The New Mastersounds, w ramach ich nowego zespołu, The Fire Eaters, który założył wkrótce po przeprowadzce do słonecznej Hiszpanii w 2007 roku - w tym samym roku, w którym wydał album Fried Samba pod swoim pseudonimem Malena, jego elektroniczny latynoski zespół, który stał się hitem na przełomie wieków dla Freestyle Records. Podczas pobytu w Hiszpanii nawiązał kontakt z lokalną sceną i ściągnął do Hiszpanii wielu swoich kolegów muzyków z Wielkiej Brytanii. To właśnie dla lokalnej i dobrze znanej wytwórni Lovemonk wydał dwie płyty 45 łączące surowy funk i muzykę latynoską. Te nowe drogi i muzyczne skłonności doprowadziły do zaproszenia go do gry dla prestiżowego Craig Charles Fantasy Funk Band. Na podstawie ankiety przeprowadzonej przez Craiga Charlesa w programie radiowym BBC6, Chip został wybrany, aby zagrać u boku śmietanki brytyjskiej sceny funk & soul: James Taylor (JTQ), Snowboy, The Haggis Horns (Mark Ronson), John Turrell (Smooth & Turrell) i Mick Talbot (The Style Council).

La Sombra podąża w kierunku bardziej zakorzenionym niż ostatnie wspólne dokonania Chipa, z jazzem późnych lat 60-tych i wczesnych 70-tych jako dominującym wpływem na nagrania. Składa się z siedmiu utworów nagranych w Madrycie z muzykami zebranymi przez Chipa z madryckiej sceny jazzowej, łączy w sobie kontemplacyjne poszukiwania, podobne do wczesnych prac Yusefa Lateefa w utworach takich jak 'La Sombra' i 'Pushed Too Far'. Jest też ognisty cover klasyka Camarón de la Isla "La Leyenda Del Tiempo", a utwory takie jak "Sling Shot" i "Red Planet" są zamknięte w groove'ie nawiązującym do ery Blue Note Freddiego Hubbarda i Luv N Haight Nathana Davisa.

Tracklista:

A1 La Sombra 9:34

A2 Sling Shot 6:31

A3 Red Planet 5:44

B1 The Detour 5:11

B2 Pushed Too Far 6:19

B3 Tokyo Slow-Mo 6:36

B4 La Leyenda Del Tiempo 4:21