CD Kamil Kostner Czyjś Głos Obuh

KAMIL KOSTNER - Czyjś Głos

wytwórnia: Obuh, 2021

nośnik: CD, format: CD, ilość nośników: 1

kartonowy ecopack

nr kat.: D34

czas: 39:35

Kupujesz od oficjalnego dystrybutora i wspierasz tym samym wydawcę i artystę!

awangarda

https://soundcloud.com/user-994179466/czyjs-glos-kamil-kostner

Paweł Szamburski – improwizacje, klarnet, klarnet basowy

Wojcek Czern – realizacja dźwięku, efekty analogowe, organy Hammonda

Kamil Kostner – narracje, głos, kompozycja

Nagrań dokonano w studiu Rogalów Analogowy w dniach 17-19 grudnia 2020 oraz 1-2 czerwca 2021.

W nagraniu wykorzystano oryginalny dźwięk Mechanicznej Kołyski ze spektaklu Tadeusza Kantora „Umarła Klasa” w wykonaniu Teatru Cricot 2, udostępniony przez Ośrodek Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora Cricoteka w Krakowie.

1. I spor z niewidzialnym o niewyslawialne 1:56

2. II to o czym mowilem 2:08

3. III megaceros stegosaurus 1:36

4. IV uporczywy sen 2:21

5. V podazam za mysla VI krztyna 4:37

6. VII taszyzm mysli VIII bezpodstawne postrzeganie 3:34

7. IX polowa nocy X pochwyt 3:02

8. figura mysli XI zanikajac umierajac XII indywiduum ma glos 4:51

9. XIII dlugie noce krotkie chwile 1:39

10. XIV od wielu lat zapisuje mysli 3:13

11. XV humbug 2:04

12. XVI sie 5:34

13. XVII byc moze 1:16

14. XVIII skalary 1:46

Słuchowisko, melorecytacja – słowa i dźwięki

„Czyjś Głos” to dialog wewnętrzny indywiduum noetycznego. Głos jednak tak naprawdę skrywa swoje wątpliwości, choć z pozoru mogłoby się wydawać, że są wyrażane explicite. Rozpraszają się we mgle supozycji, naznaczonych uporczywym dążeniem, nie osiągają satysfakcjonującego rezultatu.

To głos, który artykułuje swoje widzenie świata w wielu odrębnych formach wypowiedzi. Wykreowany głos rozszczepia się dając w ten sposób możliwość spotkania ze światem słowa. Słów postępujących według określonego zamysłu, układających się w szeregi znaczeń, wpadających na siebie, depczących sobie po piętach. Słów tańczących w rytm własnej muzyki, świszczących, kołyszących, stukających, pląsających, rozpraszających się. Słów niedokończonych, sylabizowanych, bełkotliwie przechodzących w dźwięczną onomatopeję.

Projekt został zrealizowany w Studiu Nagraniowym ROGALÓW ANALOGOWY przy użyciu tradycyjnych efektów dźwiękowych z udziałem Pawła Szamburskiego z zespołu Bastarda ( flet basowy, efekty ) oraz Wojciecha Czerna twórcy awangardowej formacji Za Siódmą Górą ( realizacja dźwięku, efekty analogowe, organy Hammonda ). W słuchowisku został użyty dźwięk Mechanicznej kołyski ze spektaklu Tadeusza Kantora „Umarła klasa”. Jest on czymś w rodzaju motywu przewodniego kompozycji, a rozumiejąc szerzej kontekst filozofii sztuki jaką głosił Kantor, dźwięk ów stał się swoistym odwołaniem zarówno do ready-made, jak i pojęcia realności najniższej rangi.

W końcowej części słuchowiska, w kompozycji „Się” słyszalny jest brak pewności. W krótkich, ciętych, ekspresyjnych frazach rezonuje wieloznaczność. W tym dadaistycznym fragmencie egzystencjalny paroksyzm urasta, ale przynosi jedynie rozczarowanie, które wybrzmiewa w finale słuchowiska w powtarzanej sentencji: „być może”. Próba wyrażenia, wypowiedzenia, wygłoszenia, pochwycenia we słowach tego, co niewyrażalne kończy się więc fiaskiem, już tylko „skalary rzeźbią w trumience nieskore uśmiechy” odprowadzane dźwiękiem Mechanicznej kołyski.