Edukacja i wychowanie ukryte w obrazie

W pierwszej części monografii Autorka omówiła treści wychowawcze i estetykę w książkach okresu międzywojennego. Scharakteryzowała "ideę pięknej książki", a także rolę obrazu w rozwoju dziecka preferowane w przyjętych wówczas poglądach pedagogicznych. Ukazała również zmianę w poglądach na temat dziecka i fakt zauważenia ważności tego okresu życia człowieka, co znalazło odzwierciedlenie m.in. w rozkwicie literatury dla najmłodszych w drugiej połowie XIX wieku. Sytuacja ustrojowo-polityczna Polski przyczyniła się do tego, że treści wyzwoleńcze bądź zaczerpnięte z historii ojczyzny, w tym te wyrażane w legendach, miały szczególne miejsce w literaturze dla dzieci. Autorka wskazała na pedagogikę pozytywizmu, z której wyrósł nurt pedagogiki narodowej oraz społecznej. Jak podkreśliła, do zilustrowania utworów historycznych wykorzystywano prace znaczących artystów, takich jak: Juliusz Fałat, Wojciech Gerson czy Juliusz Kossak. Zwrócono wówczas uwagę na walory edukacyjne i wychowawcze baśni ludowych oraz poezji w wychowaniu dzieci. Podjęto dyskusję nad stylistyką ilustracji książkowej dla najmłodszego czytelnika. Cenne jest omówienie przez Autorkę przemian, jakie zaszły w estetyce ilustracji książkowej dla dzieci oraz w jej typografii. W tym celu przywołane zostały poglądy m.in. Stefana Szumana i Henryka Polichta na temat roli obrazu oraz ilustracji w wychowaniu estetycznym.