Stratę zamienię w opowieść

Jeśli szukasz poezji romantycznej, w której kochankowie spijają sobie ambrozję z ust w świetle księżyca – trafiłeś pod niewłaściwy adres. Paulina Grygielska serwuje nam czystą poetycką bezpośredniość – jest szczerze, mocno i bez kompromisów. Emocje, którymi nafaszerowała wersy, mkną w naszym kierunku niczym szybko wystrzelone strzały i wreszcie przebijają nam serce. Tak pokłuci, z wnętrzem rozoranym jak krater na Marsie, docieramy w końcu do bezpiecznej przystani: wiersze łagodnieją, świt zapowiada cieplejszy dzień, a “strata rzeczywiście zamienia się w opowieść”. Jesteś piękna jak niebo Zdążyłam w życiu nagromadzić tyle rzeczy, że mogłabym obdzielić nimi wielu ludzi. Małą afrykańską wioskę obuć w trampki i sandałki na szpilkach, których nigdy nawet nie wypakowałam z pudełka. Są mi zupełnie niepotrzebne i pewnie nie zauważyłabym ich braku przez najbliższe lata. Minimalizm fajna sprawa – znam, szanuję – ale zupełnie w niego nie potrafię. Gubię się w chaosie rzeczy, kolorów i ciągle czegoś szukam. Różowych farb akrylowych mam aż dwanaście – decyzja była trudna, bo te odcienie – każdy jeden – są piękne jak niebo. Jesteś piękna jak niebo. Takie porównanie. Cudownie poetycki środek stylistyczny, którym poeta obdarował ją kilka lat temu w pewnej pamiętnej korespondencji. Byłam wtedy z synem na wakacjach w słowackich Tatrach. Było nam wakacyjnie, beztrosko i lekko.