Osoba we wspólnocie. Kościół Chrystusowy

Kolejny, 16 tom Kolekcji Communio zaprasza do refleksji nad problemem obecności i roli osoby we wspólnocie Kościoła. Przyjmując, zgodnie z tradycją i nauką Kościoła, iż właśnie / Kościół jest drogą człowieka/, można potraktować za niemałą sensację słowa Jana Pawła II, zawarte w programowej encyklice pontyfikatu Redemptor hominis, opublikowanej niecałe pięć miesięcy po wyborze na Stolicę Piotrową. Mówiły one bowiem jakby coś całkiem przeciwnego: / Człowiek jest drogą Kościoła/. I co wydaje się znakiem szczególnym, słowa te stały się motywem przewodnim całego jego pontyfikatu. Kościół, wierny tradycji biblijnej, od początku posługiwał się słownictwem związanym z drogą. Niedoścignione pogłębienie tego słownictwa zawdzięczamy Jezusowi Chrystusowi, który - zgodnie z przekazem Ewangelii według św. Jana - odpowiadając na pytanie Tomasza, wyraźnie stwierdził: / Ja jestem drogą, prawdą i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej, jak tylko przeze Mnie/ (J 14,6-7). Zgodnie z komentarzem biblijnym, słowa te oznaczają, iż to sam Jezus, nie zaś jakiś szlak przebiegający w apokaliptycznej geografii nieba, jest / drogą/. / Prawda/ i / życie/ określają bliżej tę drogę za pomocą dwóch soteriologicznych obrazów, typowych dla Jana. Jezus nie jest jedynie Przewodnikiem wiodącym do zbawienia - jest Źródłem życia i prawdy (por. J 5,26; 10,10.28; 11,25-26).