Inwersje

Maciej Melecki

Wojewódzka Biblioteka Publiczna i Centrum Animacji Kultury w Poznaniu

Poznań 2016

ISBN: 978-83-64504-80-8

liczba stron: 110

Oprawa miękka ze skrzydełkami

.

.

Najnowszy tom wierszy Macieja Meleckiego Inwersje przynosi wiersze wyraźnie naznaczone wiedzą rozpadu. Dalekie od bezpośredniej, konfesyjnej wypowiedzi, w ścieśnionych i skłębionych frazach, zawierają opowieść o nieustannie zmiennym i do cna fragmentarycznym świecie wewnętrznych i zewnętrznych wglądów w okalającą otchłanność, upostaciowioną licznymi powidokami, widmami i groteskowymi marami. Najdrobniejsza szansa na pochwytność jakichkolwiek stabilnych miar czy punktów odniesienia wobec pochyłości losu lub płynnego stąpania po wyboistej drodze, jest częstokroć kwestionowana lub niwelowana w oku podejrzenia. Wiersze Meleckiego są prędkimi zmianami planów wypowiedzi, rzutami samoznoszących się kości wizji – wspomaganymi wiązkami metafor – których jedynym celem jest podążanie po manowcach nachodzących na siebie tematyk, z których wyłania się widlasty tor spadku. Tematyki te oscylują wokół zaniku – a śmierć i choroba są jego prefiguracjami. Zanik obecności mieści się bowiem w każdym przejawie – owym tytułowym szyku przestawnym – języka.

Krzysztof Siwczyk

.

.

Nieustannie trwa walka – jedna wielka walka o

Rynek. Każdy jest w niej najlepszy, określany przez

Swoich mocodawców, wydawców, menadżerów tylko

W jasnych konturach, zapowiedziany pozytywnie,

Skojarzony z gratką, uczyniony innym jako niezwykle

Rzadki podarunek koniecznej wiedzy i gęstego klimatu.

Naród nie większy od innych, większy od wszystkich

Pozostałych, pragnie tylko tego – coraz to nowych

Zbawicieli i kierunków wskazywanych jako te

Właściwe, objawiające szczęście i radość, wolność

I zysk. Rynek umożliwia to aż nadto – poszerza stale

Pułapkę, kusi i osacza, w stanie ciągłej walki o niego.

Postępujące wyzwolenie, usuwanie kłód, prostowanie

Czasoprzestrzeni. Tym zajmuje się naród rynku, bo tylko

Tak mogą już funkcjonować jego uczestnicy, przestrzegając

Jego prawa, jak swoje własne, niezbywalne, prawa do zysku,

Przypiekane na wolnym ogniu podaży, zalesiając pustynię,

Nawożąc ugór, w trwałym naporze, bez liczenia strat.

.

(fragment książki)