Gałczyński i media

Niniejsza książka jest próbą, odmiennego od dotychczasowych opracowań, oglądu całej (liryka, satyra, proza, formy sceniczne, teksty radiowe, scenariusze filmów) twórczości Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego. Kluczem do tego nowego odczytania jest perspektywa komunikacyjna, która uwzględnia strukturującą i modelującą rolę mediów w kształtowaniu kultury symbolicznej w jej dotychczasowym rozwoju historycznym. [...] Błazen, bard i trubadur; wieszcz i poeta-cygan; zaangażowany politycznie twórca i prywatny liryk - to tylko niektóre z ról komunikacyjnych, które można odnaleźć w życiu i legendzie biograficznej Gałczyńskiego. Pojawiają się one również w jego twórczości (serio i ironicznie) jako odrębne kreacje ja lirycznego i podmiotu literackiego. Inne, zbliżone, a zarazem alternatywne zestawy ról, które można znaleźć w życiopisaniu twórcy, to: poeta kanoniczny, utrwalający tradycję kulturową i podejmujący z nią dialog, pisarz-działacz ściśle związany z określoną ideologią i partią polityczną, wreszcie technik literacki, produkujący teksty na zamówienie masowego rynku rozrywki. Ale Gałczyński poeta i podmiot liryczny swoich wierszy to przecież również ludyczny katastrofista, romantyczny i sentymentalny kochanek i mąż Natalii oraz czuły ojciec Kiry.